گاهي با بودن بعضي چيزها يک دليل براي زندگي داريم و با نبودنشون هزار دليل

کاش اگه دليلي خوبي توي زندگي کسي نيستيم،خودمون باپاک کن سپيدبه سراغ خودمون

بريم تا راه ،براي اون هزار دليل باز بشه گاهي هم زندگي بي دليل بهترازدليل هاييه که

زندگي رو از آدم مي گيره خانواده ، عشق ، درس ، آرزوهاي خيلي بزرگ.

اينها شاخص ترين دلايل زندگي فردي ما هستن

خانواده هميشه نيست ،عشق يابه خيانت مي رسه يادرخوشبينانه ترين حالت عادت مي شه ،

درس يه روزي تموم مي شه حتي با اين همه ناشناخته و آرزوهاي بزرگ يا برآورده مي شن

يا فراموش و يا يه حسرت هميشگي!!!

هيچ کدوم از اينها دليل خوبي نيست براي شبهايي که صبح مي کنيم

کسي به وسعت زيبايي هاي دنيا هست که دليل خوبيه براي دم و بازدم، کسي که نه فراموش

مي شه نه عادت به بالهاي رنگارنگ پروانه نگاه کن ، پر از نگاه خداست که تنها دليل زندگيه

کساييه که هنوز فراموش نکردن اين دنيا يه روزي تموم مي شه و بدي ها همه توي

پوشه هاي ضخيم آخرت بايگانيه...............

 

خانه ی شاعرروشنایی ها پروین اعتصامی و پدرش زیرسم دلالان زمین

و سکوت سازمان میراث فرهنگی

همیشه این شعر را دوست داشتم و دارم

روزی گذشت پادشهی از گذرگهی

فریاد شوق بر سر هر کوی و بام خاست

پرسید زان میانه یکی کودک یتیم:

کاین تابناک چیست که بر تاج پادشاست؟

آن یک جواب داد: چه دانیم ما که چیست؟

پیداست آن قدر که متاعی گرانبهاست

نزدیک رفت پیرزنی گوژپشت و گفت:

این اشک دیده ی من و خون دل شماست

ما را به رخت و چوب شبانی فریفته است

این گرگ سال هاست که با گله آشناست

پروین اعتصامی

گاهی چه فرق می‌کند دوست داشتن یا دوست نداشتن هر دو پیراهن یوسف را دریدند ...

وای افطاری لازانیا عالی بود