هرپلی درسی است برای زندگی...
هر پلي چيزي در گوشم زمزمه مي کند.
برخي پلها معلوم نيست که به کجا منتهي ميشوند، اما نوري در انتهاي
آن پل پيداست. ياد زندگيام ميافتم!
نميدانم که زندگي را چگونه و کجا به پايان خواهم برد؟اما نور اميد در برابر
ديدگاه و درون دلم جارياست.نوري که ميدانم نسبتي با خدا دارد.
برخي پلها اينسويشان تاريکي است و آنسويشان نور. ياد کفشهايم ميافتم
که بايد بپوشم و راه بيافتم رو به آن وسعت بيواژه که همواره مرا ميخواند.
برخي پلها آرامند!براي درک عظمت هستي سکوت لازم است.
نداي هستي را در هياهوي زندگيام گم نکنم.
برخي پلها غرق در رنگ هستند!يادم ميآيد که اي کاش من هم رنگ ميگرفتم.
هر چيزي با رنگ خودش زيباتر است و انسان با رنگ خدا!
برخي پلها، پاي در آب رودخانه دارند. يادم ميآيد براي آنچه در گذشته اتفاق
افتاده است فقط گريه نکنم، بلکه از آن گذر کنم.
پاهایم را بر اشکهايم بگذارم و بگذرم.
برخي پلها را ميبينم که غرق درنورند.به ذهنم ميآيد که مقصدهمه چيز نيست،
گاهي راهي که ميرويم نيز مهم است.در راه فقط به رسيدن نيانديشيم،
از راه رفتن هم لذت ببريم.
چشم دوختن به رسيدن، ما را از لذت رفتن بازندارد.
بعضي پلهاي طولاني را که ميبينم، به ذهنم خطور ميکند که براي عبور
به سوي آيندهاي بهتر بايد سالهادر راه بود، اما همين راه است که آدمي را
ميسازد.بعضي پلها محزون هستند.
درس ميگيرم که حزن جزئي از زندگي است. کدام زندگي است که سهمي
از حزن در آن نباشد.اما حزن خانهي آدمي نيست.
حزن پلي است به سوي آيندهاي شادتر.
برخي پلها چشم نوازند، اما جايي براي ايستادن و ماندن و تماشا کردن ندارند.
اين پلها ميگويند: بگذاريد و بگذريد. چشم بياندازيد و دل مبازيد.
زندگي مانند يک پل، جاي ماندن نيست. محل رفتن و رفتن و رسيدن است.
ما براي ماندن خلق نشدهايم، براي . . .
بعضي پلها نه معروفندو نه مجلل،اما به دردبخورند.درسي که ميدهند اين است:
در گمنامي و سادگي هم ميتوان کارآمد بود، براي به درد بخور بودن
نيازي به هاي و هوي نيست!
شب و روز قشنگی راپشت سر گذاشتم دعای اولی را که گرفتم
امیدوارم همگی حاجت رواشوید بنده که از مشق زبان دارم میمیرم فرداکلاس دارم و هیچ کاری نکردم
کاش اصلا به بچه ها میگفتم به جای پول کلاس دلار بیارن
تا ما بلیط گرفتیم خداهم زلزله فرستاد آنجا
همه ی دعاها و سرنوشت سال اینده ام را دست خودش دادم ختم به خیر میشود
به نام آنکه همه دوستش داریم ...