بی عنوان......
یاکریم دانه برمی چید و می خرامید... من از کنارش می گذشتم... نمی ترسید...
دلم رفته بود به هوایش... حواسم پی ِ قدمهایش... پایم گرفت به ناهمواری پیاده رو...
سکندری خوردم... پسرک خندید...
یاکریم پرید!...
گناه من نبود که دل بسته بودم به زیبایی یاکریم... گناه پیاده رو نبود که هموار نبود...
گناه پسرک هم نبود؛خنده کم آورده بود... یاکریم اما سیر شده بود؟!...
زخم که می خوری؛
مزه مزه اش کن؛
حتماً نمکش آشناست ...
.............................................................................
چقدرمردم مسخره ی دست این نظام اموزشی شده اندیکی میگه ششم هست یکی میگه
هنوزتصویب نشده......کی گفته؟کی اجازه داده؟بیچاره مردم
دلم هوای یک مسابقه ی ورزشی کرده که بدوم وبازی کنم
کمبودآب درمحله مان باعث شده بریم سراغ پمپ اب ومنبع به ارزش۵۰۰ هزارتومان برای هرواحد!
وقتی سرکلاس باشی و برات یک تغذیه از روی محبت بیارن چه حالی بهت دست میده؟
وقتی کسی دیر به دیر ازم یاد می کنه؛
نگرانش نمی شم؛
حتما شاد بوده از یادش رفتم ...
به نام آنکه همه دوستش داریم ...